迷

好迷失 唔知想點

一時我有好似好嬲你 特然間嘅退縮 忽然咁遺下我一個 我好想迫自己疏遠你 唔好諗你 嬲你

一時我又好似放低咗咧短短嘅十幾日 當係係一個奇遇

一時我好想又再去另一個地方 好鍾意陌生嘅感覺 希望咧個陌生嘅地方可以令我遺忘你

又或去俾我遇到另一個你

我已經計唔到我一日會諗起你幾多次，我諗係好多好多

我諗我真係大個左 如個係以前嘅我 一早我就不顧一切去同你講 揾你 我一定要講個明白


但而家嘅我 唔會啦 唔係我無以前咁重視感情 只不過係我學會咗 “在心中’ 掛住一個人唔係用個口講嘅 亦都唔須要去同其他人講 我同你知咪得囉

我特然諗起我走個日 其實我係好想好想同你講我唔捨得你 但我唔敢 因為我知你會扮聽唔到 或者叫我唔好傻 我就係唔想聽都咧句 最後我等咗成日 我係你背住我行走嘅時後 我講咗咧一句你唔會聽到嘅說話